Η βία στην καθημερινότητά μας
Η βία στην κοινωνία αντηχεί σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Κακοποίηση παιδιών, εκμετάλλευση εργαζομένων, γυναικοκτονίες και ατελείωτες ειδήσεις προκαλούν σοκ και προβληματισμό. Είναι απλώς γεγονότα που περνούν από τις οθόνες μας ή μήπως απαιτούν τη δική μας συνειδητή αντιμετώπιση;
Όπως έλεγε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ:
«Μπορεί να έχουμε έρθει με διαφορετικά καράβια, αλλά είμαστε όλοι στην ίδια βάρκα τώρα.»
Η φράση αυτή μας υπενθυμίζει ότι όλοι επηρεαζόμαστε από τη βία στην κοινωνία. Αν σήμερα παρακολουθούμε ως θεατές, αύριο ίσως βρεθούμε στη θέση του θύματος. Η ανάγκη να κατανοήσουμε το γιατί η βία λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις είναι επείγουσα.
Η διαχρονικότητα της βίας
Η βία στην κοινωνία δεν είναι φαινόμενο νέας εποχής. Από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας, η βία υπήρχε και εξελισσόταν παράλληλα με την ανάπτυξη της ηθικής, της ενσυναίσθησης και των κοινωνικών κανόνων. Παρ’ όλα αυτά, οι σύγχρονες κοινωνίες μοιάζουν να οδεύουν από το κακό στο χειρότερο.
Κάθε μέρα νέες ειδήσεις μας σοκάρουν και μας προκαλούν αποστροφή. Η ερώτηση παραμένει: Η βία γεννάται ταχύτερα από τις αξίες που θα έπρεπε να την περιορίζουν;
Η βία γεννάει βία
Η φράση «η βία γεννάει βία» δεν είναι απλώς έκφραση· αποτελεί κοινωνική πραγματικότητα. Τα παιδιά που εκτίθενται σε βία, είτε στο οικογενειακό τους περιβάλλον είτε μέσω διαδικτύου και ψυχαγωγίας, συχνά μαθαίνουν να μιμούνται παρόμοιες συμπεριφορές.
Ακόμη και οι ενήλικες, ανεξαρτήτως παιδικής ηλικίας, επηρεάζονται από την κουλτούρα της βίας. Η βία στην κοινωνία επηρεάζει όχι μόνο άτομα αλλά και συνολικά το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο ζούμε.
Η βία ως κοινωνική πραγματικότητα
Η κοινωνία μας καθημερινά «εκπαιδεύει» τη νέα γενιά μέσα από:
- Οικογενειακούς καβγάδες
- Θεάματα που εξυμνούν τον φόβο
- Βιντεοπαιχνίδια που προάγουν επιθετικότητα
- Κοινωνικά δίκτυα που κανονικοποιούν τη βία
Μπορούμε να περιμένουμε θετική εξέλιξη όταν η βία στην κοινωνία φαίνεται να είναι μέρος της καθημερινότητας;
Η ατομική ευθύνη
Η αλλαγή ξεκινά από τον καθένα μας. Πώς διαχειριζόμαστε τις καταστάσεις που μας προκαλούν πίεση; Αν, για παράδειγμα, δεν έχουμε υπομονή σε μικρά καθημερινά πράγματα, αυτό φαίνεται ασήμαντο. Όμως, όταν αυτό γίνεται τρόπος ζωής, η συμπεριφορά μας επηρεάζει την οικογένεια, τους συναδέλφους και την κοινωνία συνολικά.
Η έλλειψη υπομονής και η τάση για «ανταπόδοση» δημιουργούν μικρές αλυσίδες βίας, που μπορεί να επεκταθούν πέρα από το άτομο.
Από το σπίτι στη κοινωνία
Η ευθύνη ξεκινά από το σπίτι. Αν αναγνωρίσουμε ότι η βία δεν είναι φυσιολογική, μπορούμε να τη διακρίνουμε, να την αποδοκιμάσουμε και να την καταγγείλουμε. Δεν πρέπει να σιωπούμε απέναντι στη βία που βλέπουμε ή βιώνουμε. Η βία στην κοινωνία αφορά όλους μας και η προστασία ξεκινά από το άτομο, το σπίτι και την κοινότητα.